Een dag om nooit meer te vergeten….
 

Het lijkt, als we overal om ons heen kijken, de laatste tijd dat alles wat er gebeurt gepaard gaat met angst… Kijk even naar al die berichten over de varkensgriep. En dan wat er gebeurde op Koninginnendag. Is het je opgevallen hoe snel de media, in eerste instantie, greep naar de angstverhalen van een terroristische aanval?

Afin, het is niet onze bedoeling hier een politieke discussie op gang te brengen en ook al was, wat er op de 30^e in Appeldoorn gebeurde, is heel vervelend maar er zijn ook heel veel mooie ervaringen geweest door het hele land. Het is een dergelijke ervaring die wij met een groep hebben beleefd waar wij het over gaan hebben.

We hadden bewust Koninginnendag als datum gekozen om een meditatieve natuurwandeling te organiseren. Een van de hoofdredenen daarvoor was en is omdat wij overal om ons heen zien hoe de mensheid zo opgaat in, en met de snelheid van wat we kennen als de rat race, het leven. Velen leven niet meer maar worden geleefd door omstandigheden in hun leven. Wij weten ook als geen ander dat we soms er even tussenuit moeten stappen om ons te herinneren hoe mooi Moeder Aarde is…

Eenmaal aangekomen op het gekozen startpunt, zijn we eerst een klein beetje gemeen geweest. We hebben niets verteld en ook geen instructies gegeven. En wat wij verwacht hadden is inderdaad gebeurd. Men liep vooruit alsof hun leven ervan afhing. Na een paar honderd meter hebben we ze allemaal terug geroepen en hebben ons ondeugende truckje uitgelegd en waarom we het hadden gedaan. Het punt dat we wilden raken is heel duidelijk overgekomen, des te meer benadrukt door wat  ons is overkomen. Terwijl zij allemaal zo voortvarend vooruit liepen hebben ze een prachtig spel met de natuur spirits gemist. Welke prachtige verassing het was? Marjo en ik missen heel weinig om ons heen als we dit soort wandelingen maken met elkaar en ook hier weer werden we beloond.
Marjo is altijd onder de indruk van deze prachtige wezens en zo was zij het die mij erop attendeerde.
Een prachtig blauwe waterjuffer landde vlak naast ons en bleef zitten, het was alsof hij ons toeriep dat we zijn pracht en praal mochten gebruiken om de groep een mooi cadeau aan te reiken. Dat deden wij maar al te graag. Ik bukte dus om hem heel voorzichtig op te pakken. (zie foto’s .)

Vlak voordat de groep zich helemaal herenigde kwam hij vanzelf te voorschijn. Ze hebben allemaal kunnen zien hoe hij tussen mijn vingers door te voorschijn klom en daarna heel duidelijk op mijn vinger bleef zitten alsof hij zeker weten wilde dat de hele groep hem gezien hadden, waarna hij vrolijk wegvloog.

Toen we dit hadden ervaren was iedereen er stil van en kregen we de gelegenheid verder uitleg te geven waarom we deze wandeling georganiseerd hadden. Ten eerste was het natuurlijk om kort aan te tonen hoe we met zijn allen door het leven rennen en daardoor veel om ons heen missen. Ten tweede was het onze bedoeling om de vijf zintuigen extra scherp af te stellen, maar dan bewust.

Toen we dit hadden verteld, ging de wandeling verder en het was voor ons zeer opvallend dat, nu ze dit mee hadden gekregen, ze meer konden zien, horen, voelen, ruiken en ook aanraken. Ze namen nu de tijd om deze prachtige cadeautjes aan te nemen. De wandeling vond nu plaats in een heel andere energie. Elke insect, vlinder, motje, bijtje spinnetje daarna was een cadeau naar ons zelf toe en werd bewonderd door iedere deelnemer. De stemming steeg en iedereen voelde zich verbonden met de natuur. De geuren die ons tegemoet kwamen van het beekje, de rieten, het gras, de mossen etc, de geluiden van de insecten, de vogels, de gras, het beekje…Alles werd ontvangen als zijnde een cadeautje dat het daadwerkelijk is, als we maar de tijd ervoor nemen, het ons zelf gunnen, even uit de rat race te stappen. Kleuren die hen eerder niet waren opgevallen, sprongen nu onmiddellijk in het oog en werden ontvangen als waren we kleine kinderen voor de allereerste keer op ontdekkingtocht.

(Zie foto spinneke) Aan het eind van de eerste deel van deze wandeling was het tijd om het ware doel te ontvouwen van deze gezamenlijke meditatie wandeling. We bespraken wat een verschil al de voorgaande voorvallen hadden gemaakt voor iedereen en dat ze nu inderdaad, met heel andere en verhoogde zintuigen beleefden. Het hoofddoel van deze wandeling was het zesde zintuig te activeren. Nu met onze ogen dicht en als groep en begeleid door ons en de natuur spirits vroegen we hen te luisteren naar het melodie van Moeder natuur. Voor iedereen was die melodie persoonlijk en afhankelijk van hoeverre zij zich konden laten gaan en beleven vanuit het hart. Wij vertelden over PAN een prachtig mythelogische wezen, half mens, half dier, spelend op een panfluit gebruikmakend van de geluiden van de natuur. Aan de gezichten te zien hebben ze het ook kunnen beleven, horen of voelen. Tijdens de wandeling mochten we vele mooie vlinders bewonderen en terwijl we op onze dekens genoten van de muziek van PAN landde er vlak voor ons een mooie rode admiraal vlinder.
Iedereen keer met ingehouden adem naar de schoonheid van deze vlinder. Hij spreidde zijn vleugels en we konden contact met hem maken. Ook hier weer bleef de vlinder rustig zitten totdat iedereen hem goed had kunnen voelen en zien en vloog trots weg nadat hij een rondje om ons  heen had gevlogen.

Het leek die dag alsof de dieren waar we over spraken zich letterlijk aan ons toonden, in pracht en praal. Ze verschenen in ons blikveld zodat iedereen hen kon aanschouwen en genieten van hun spel in de natuur.

Er zijn heel veel prachtige kleine en persoonlijke wonderen aangereikt tijdens de wandeling, en opmerkingen zoals: na vandaag ben ik een andere mens, dankbaarheid en liefde naar ons, de natuur spirits, elkaar, want dit moest samen, moeder aarde en alle andere aanwezigen die een rol gespeeld hebben in een fantastische dag. Voor geïnteresseerden herhalen we dit op 1 Juni 2009.
We beginnen om 13.00 uur tot 16.00 uur. Aanmelden kan bij: ian@lifespiritualcoaching.com
Voor ons als begeleiders, Marjo en Ian is het in zoveel opzichten een prachtige dag geweest en ook wij hebben heel veel cadeautjes mogen ontvangen. Op een roze wolkje bespraken we nog eens het aantal verschillende wonderen, hebben ze nog eens de revue laten passeren en met harten vol met liefde, smiles van oor tot oor bedankten we nogmaals allen die aanwezig waren, zichtbaar en onzichtbaar.

In dit moment van het Nederlandse geschiedenis kunnen de mensen zich vasthechten aan het negatieve en het zware wat er allemaal gebeurd. Het enige wat wij vragen is, wees ook bewust dat het niet allemaal negatief is, er zijn toch ook mooie dingen en onthoud, waar we onze gedachten laten gaan is wat wij aantrekken en ervaren. 

Ervaring van Marjo:
Het was een geweldige middag, vol zonneschijn. We vertrokken naar ons beekje en meteen verscheen de waterjuffer zoals Ian beschrijft.
Wat voor mij persoonlijk is bijgebleven als een groot cadeau: op het moment dat we naast het kabbelende water van de beek zaten, de zon op ons lichaam, de zachte wind die ons streelde, alle geuren en kleuren opnemend, hoorde ik PAN.
Hij speelde: “like a brigde over trouble waters” en daarna “el condor pasa” van Simon en Garfunkel. Deze 2 liedjes liepen op een gegeven moment door elkaar en versmolten met het water, de lucht, de aarde.
Dat was mijn speciale moment van die dag.

Speciaal ervaring van Ian,
Ook al heb ik veel vergelijkbare ervaringen gehad tijdens veel wandelingen, houdt het nooit op mij te verwonderen hoe de nature spirits met ons mee werken. Het moment dat ik de mooie blauwe waterjuffer omsloot met mijn handen, wandelde het gewoon naar mijn handpalmen en bleef heel stil zitten, geen enkele keer fladderde hij met zijn vleugels, er was een totale band van vertrouwen tussen mij, dit prachtige insect en ons gezamenlijke doel. In dankbaarheid voel ik mij altijd weer een gezegend mens.

Wil je een zintuigprikkelende wandeling met ons maken, neem dan contact op met ons. We zijn altijd bereid samen met jullie te zoeken naar een mooie plek bij jullie in de buurt om dit samen te mogen ervaren. We komen graag naar jullie toe, of jullie mogen natuurlijk naar onze bijzondere plekken komen….

Ian en Marjo

foto's: klik hier!